heirloomtomatoes
Sven

Sven

Zelfverklaarde sfeerblogger

De lekkerste ‘Heirloom – tomaten’

1. Black Krim

heirloom black krim

De Black Krim tomaat is een Heirloom tomaat uit de familie van de vleestomaten.

Ze ontlenen hun naam aan de donkere, zwarte kleur van de tomaat en regio waaruit ze oorspronkelijk afkomstig zijn, nl. De Krim in Oekranië (of moeten we nu Rusland zeggen?). Je komt ze ook wel tegen onder de Franse benaming ‘Noire de crimée’. De ‘Black Russian’ tomaat die je ook wel tegenkomt zou echter een andere soort zijn.

Deze tomaat wordt algemeen beschouwd als een van de beste zwarte tomatensoorten in smaakwedstrijden wereldwijd. Ze hebben een intense zoete smaak die gebalanceerd wordt door zure toetsen en een lichte zoutigheid.

Deze tomaat staat eigenlijk bijna jaarlijks in de serre bij ons. Het is een van de vleestomaten waar je eigenlijk bijna niet kan mee misdoen. Stelselmatig een goede opbrengst (in variërende). weersomstandigheden, mooie medium grote tomaten die heerlijk zijn om onverwerkt op te eten. Schijfjes snijden, wat grofzout erop en smullen maar!  Wat mij betreft een echte aanraden dus!

2. 'Pink Brandywine

pink brandywine heirloom

De Pink Brandywine tomaat, genoemd naar de Brandywine-rivier in Pennsylvania in de regio waar ze afkomstig uit is, is een bijzondere heirloom-tomaat in elk opzicht. De dieproze kleur na het uitrijpen van de tomaat is bvb. vrij uniek. Maar ook de bladeren en de bloemen van de tomaten wijken erg af van wat jij bij andere rassen gewoon bent.

Deze tomaat stond afgelopen jaar voor het eerst in de serre en als ik ze niet gelabeld had, zou ik beginnen twijfelen hebben dat het effectief een tomatenplant betrof door de speciale afwijkende bladeren. De tomaten zelf worden fors groot +/- 400gr per stuk en worden bij de lekkerst smakende en best verkopende heirloom tomaten ter wereld gerekend. Het zijn ook echte volle vleestomaten met een helder rode kleur waar de smaak en sappigheid van af lijken te spatten.

3. Lucky Cross

Lucky cross heirloom

Lucky Cross is een heirloom tomaat uit de ‘Ananas-familie’. Geel-rood gevlamd van uiterlijk en behoorlijk grote vruchten. Heel erg zoet van smaak en fantastisch decoratief in een gemengde tomatensalade met donkere en rode tomaten. Naar mijn smaak misschien iets te zoet (hoewel, bestaat zoiets bij tomaten?), hetgeen echter perfect te verhelpen valt door een druppeltje azijn toe te voegen. Ondanks het verschil in kleur (en misschien gewoon omdat ik ze elk jaar samen gezet heb) doet deze tomaat me in het opkweken aan de black krim’s denken. Ongeveer te samen oogsten en min of meer dezelfde opbrengst. De smaak en het uiterlijk zijn echter niet met voorgaande te vergelijken.

Een gele tomatensoort kan niet ontbreken, al is het maar om de tomatensalsa’s en bordjes een gevarieerd kleurenpalet mee te geven.

4. Cherokee Purple

cherokee purple

De Cherokee Purple tomaat was ook een nieuwkomer in de tuin vorig jaar. De naam refereert aan de Indianenstam Cherokee, die de zaden op lange jachtpartijen naar het schijnt met zich meedroegen en op verschillende plaatsen zaaiden, zodat ze verderop het jaar bij het aandoen van de zelfde route niet zonder eten zouden vallen.

Ik heb afgelopen seizoen deze tomaat eens getest als vervanger voor de andere zwarte tomaat die ik hierboven beschreef, de Black Krim. Ik vind de twee ook vrij vergelijkbaar. Van buitenaf (bovenaan paars/zwart met groene uitlopers die naar de rodere onderkant lopen) zeker, al zijn ze van formaat iets groter dan de medium sized black krims. Van binnen verschilt hij doordat de zaadjes in een soort groene gel ingekapseld zijn (en daardoor extra sappig is). Een waardig vleestomaat-alternatief voor de Black Krim, die zich ook het best onverwerkt laat gebruiken. De opbrengst was wel iets lager dan wat ik gewoon was van de Black Krims, maar dat kan aan de omstandigheden liggen.

5. Tigerella

Tigerella

Tigerella’s springen er in dit rijtje een beetje uit. Het zijn namelijk in tegenstelling tot de bovenstaande geen heirloom vleestomaten en ze zijn ook veel kleiner van formaat. Met hun rood-geel-groen gevlamde uiterlijk (de tijgerstrepen waarnaar verwezen wordt) en hun super geconcentreerde ‘sappig zoet-zure’ smaak, maken ze echter wat ze in formaat te kort komen voor de rest meer dan goed.

Na 2 seizoenen Tigerella met 2x een enorme opbrengst kan je me gerust een fan noemen.

Share on facebook
Share on pinterest
Share on twitter
Share on email

Geef een reactie